19 juni 2018

JOUW VERHAAL?

Welk stukje van jouw leven kan anderen inspireren?
Heb jij een ervaring waarmee je anderen kunt inspireren, steunen, helpen? Of is het tijd voor jezelf om openheid te geven? Neem dan contact met ons op!

Thema
Levenslessen/ ervaringen en eventuele taboes zijn er op vele fronten, vandaar dat we geen specifiek thema als uitgangspunt hebben. Of het verhaal nu om je hele leven, een specifieke gebeurtenis, een ziekte, problemen, dromen of levenswijze gaat, als het afwijkt van de (bedachte) norm van onszelf, onze directe omgeving of maatschappij, dan hebben we het er vaak niet over.

Delen verbindt en verlicht
‘Anders’ zijn is vaak een bron voor pestgedrag of uitsluiting. De vraag is of we daadwerkelijk anders zijn of dat onbekendheid met elkaars ervaringen, ons anders laat voelen. Graag willen we daarom een zo’n divers mogelijk palet van ervarings- en/of levensverhalen. Juist om te laten zien dat we misschien helemaal niet zo ‘anders’  zijn als dat we denken en dat er vaak veel overeenkomsten en schoonheid zit in onze diversiteit. Daarom leidt het delen van onze verhalen tot verbinding.

Ook willen we laten zien dat we niet onze ziekte, droom of bedrijf zijn, dat een leven uit veel meer bestaat. De aandacht voor en stilstaan bij je eigen verhaal, het inzoomen, geeft ruimte voor diverse invalshoeken en bewustere keuzes naar de toekomst toe. Alle verhalen samen geven daarnaast weer een beeld van de huidige maatschappij waardoor we door onze openheid invloed hebben op de gewenste toekomst. Want we bestaan in relatie tot die ander en zijn onderdeel van het geheel. Verander een schakel en verander het geheel … Zo zijn onze verhalen ook een bron voor de richting.

Overlevering
Dus graag brengen we ‘de overlevering’ terug: zonder schaamte en taboe jezelf en anderen meenemen in wat je leert van het leven, van de tegenslagen of wonderen die op je pad komen of wat je hebt aangepakt en opgebouwd. Want velen zullen zich erin herkennen! Samen bouwen we de toekomst. Doe jij mee?

Ambassadeur
Delen hoeft niet te betekenen dat je bij ons op het podium je verhaal vertelt. Natuurlijk heel fijn! Maar het middel is niet ons doel. Net zoals je niet je hele doopceel hoeft te lichten, alles hoeft te vertellen wat er ooit gebeurd is. Delen is er in vele vormen. De sprekers op ons podium zien wij als boegbeelden, als ambassadeurs voor het verspreiden van de boodschap van de positieve kracht van openheid: openheid verbindt en verlicht en geeft richting aan een mooie wereld.

Uitgangspunten en voorwaarden voor jouw verhaal 

  • Je verhaal mag over van alles gaan: een samenvatting van je leven maar ook een stukje hieruit zoals het opstarten van een bedrijf, een droom waar je aan werkt, een fysieke of psychische ziekte, een specifieke levensgebeurtenis, iets waar je ontzettend door geraakt bent, afscheid, etcetera.
  • Het vertellen van je verhaal op ons podium betekent dat je toestemming geeft om jouw film en foto’s openbaar te publiceren op onze mediakanalen (website, you tube, facebook etc.). en je ontvangt de uitnodigingen van onze podiumavond zodat je deze kunt delen met je netwerk.
  • Je verhaal mag géén klaagzang zijn over anderen.
  • Waar het bij Deel Je Verhaal in ieder geval om gaat, is de persoonlijke link. Waarom wil jij dit verhaal vertellen? Waarom is dat belangrijk? Welke link heeft dit verhaal met jou als persoon, jouw normen, waarden? Wat heb jij geleerd of wat leer je op dit moment?
  • Zijn er levenslessen die je anderen wil meegeven? Welke boodschap heb je?
  • En als laatste vragen wij je om stil te staan bij:
    • de mogelijke impact van het verhaal op de omgeving en jezelf;
    • wat je wel en niet wil vertellen en;
    • de vraag of het podium en daarbij horende openbaarheid voor jou het juiste middel is.

Aanvullende voorwaarden voor jouw verhaal op ons podium

  • Je hebt 5 tot maximaal 15 minuten spreektijd.
  • Oefen met tijd, voor jezelf, om tot de kern te komen maar ook uit respect voor de andere sprekers want een kwartier is kort en de avond kan niet onbeperkt uitlopen.
  • Geen ondersteunend beeldmateriaal.
  • Attributen kan, echter: het gaat om jou en jouw verhaal.

Tips voor uitwerking van je verhaal

Tips opbouw:

  • Bedenk waar je in ieder geval mee wil afsluiten: wat is de kern van je boodschap?
  • Bedenk je rode draad: het thema, waar wil je over vertellen?
  • Een verhaal hoeft niet chronologisch in tijd te zijn, mag natuurlijk wel.

Tips inhoud:

  • Beschrijf de situatie.
  • Hou het vooral bij jezelf, jouw ervaringen.
  • Wat voel(de) je?
  • Wat denk/dacht je?
  • Wat, wie steunt je of heeft je gesteund?
  • Wat leer je/ heb je geleerd?
  • Waar ben je dankbaar voor?
  • Wat wil je anderen meegeven met dit verhaal?

Jouw verhaal op ons podium?
Al kriebels om je verhaal op ons podium te delen? Mail dan jouw vraag voor een plek op ons podium met korte samenvatting/ rode draad van je verhaal naar info@deeljeverhaal.nl.

Facebookgroep ‘Deeljeverhaal’
Wil je hoe dan ook je verhaal vertellen, gepubliceerd zien of ben je geïnteresseerd in meer verhalen? Meld je aan bij de facebookgroep ‘deeljeverhaal’. In deze groep kan iedereen zijn/haar verhaal delen. Tevens zijn alle podiumverhalen van Deel Je Verhaal te vinden in deze groep. Mocht het niet je eigen verhaal zijn maar ben je zelf geïnspireerd door het verhaal van iemand anders, mondeling, via TED(x), SUI etc. Plaats het in de facebookgroep.

Pagina Deel Je Verhaal
Op de hoogte blijven? Like onze Facebookpagina.

YouTube
Al onze filmpjes zijn ook terug te kijken op ons You Tube kanaal. Als lid ben je de eerste die ze te zien krijgt.

Avond bijwonen?
Je kunt natuurlijk ook eerst een kijkje komen nemen bij de Deel Je Verhaal podiumavonden. Zie agenda –>

Samen zorgen we voor een steunende, inspirerende en energie-gevende wereld die verbindt!

Benieuwd naar verhalen van anderen? Zie dan de verhalen van sprekers die op ons podium hebben gestaan. Veel kijk- en leesplezier!

4 REACTIES

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • En daar lag weer ne mens zoals een ander, in’t zacht pikdonkergrijzig
    te luisteren naar ’t plafond.

    En ’t plafond zegt van, kijk:

    In feite is er geen probleem.
    En ge moet gene schrik hebben:
    drank en versnapering zijn voorzien,
    hier zitten geen wilde beesten, scherpe tanden
    hier vallen geen bommen uit de lucht
    en niemand wilt uwe kop eraf.
    Ge hebt nog al uw armen of benen,
    vingers, tenen.
    Ge kunt nog zien,
    horen,
    voelen,
    ruiken,
    proeven.
    Ge zijt verzorgd, welopgevoed
    en intelligent genoeg
    om te weten waar uw onwetendheid begint.
    Ge wordt graag gezien, gewaardeerd, gerespecteerd,
    en als dat niet het geval,
    dan weet ge dat dat berust op een misverstand
    dat simpelweg nog niet is rechtgezet.
    Ge kunt sociaal uit de voeten
    en ge hebt juist genoeg vrienden.
    Ge weet wat ge wilt
    en waar dat ge het kunt vinden.
    En soms kundet nie, weetet nie, of hebde niemeer genoeg
    Alarm, loei, ja nee, “oeioeioeioeioei”,
    Maar
    ge zijt in leven!
    ge zijt in bloei!
    ge moet zelfs nog pieken!
    Er is marge,
    beste vriend.
    Er is groei.
    En toch,
    hebt gij het lef,
    acht gij het mogelijk,
    vindt gij het kunnen,
    om mij te komen vertellen,
    dat gij ontevreden zijt.
    Maar ge weet het wel hè?
    Ge beseft het maar al te goed,
    hoe goed dat gij het wel niet hebt.
    En dat ge geen reden hebt om te klagen.
    En dat ge misschien wel ne smeerlap zijt, nen hypocriete, kleine egoïst,
    die zelfs als hem iets voor een ander doet,
    dat eigenlijk alleen maar doet,
    omdat hij zich dan goed kan voelen,
    over het feit dat hij goed doet.
    En zie u daar nu zitten:
    aan’t nadenken, aan’t wroeten
    in uw eigen, veilige kopke,
    met uw ogen,
    uw oren,
    uwe neus
    en uwe mond
    vol tong en tanden.
    Daar zit ge dan;
    zó druk bezig
    met van alles te willen.
    Maar ge kunt niet anders hè?
    Dan datgene te willen dat ge wilt.
    Anders zoude wel iets anders willen.
    En ge wilt al zo veel.
    En misschien, wilde nog het liefst van al
    stoppen met al dat willen.
    Want ge hebt is ergens gelezen
    dat willen de kern is van alle ontevredenheid
    en dat al dat gewil er juist voor zorgt
    dat ge niet meer kunt zien dat alles er al is.
    Dat alles er al is.
    ‘t Is er al.

    Seg, maar plafond, wat is er dan juist?

    Niks.

    Allez, komaan, gij doet kwenie hoe raar. Vertelt nu maar gewoon wat er is.

    Nee, echt, der is niks.

    Komaan plafond, ik weet dat er iets is; ik zie het toch.
    En straks heb kik het weer gedaan zeker?

    Ge gaat er toch niks van begrijpen.

    Maar… probeer het dan is uit te leggen;
    ‘k beloof u dat ik mijn best zal doen. Wat is er nu?

    Ja, zie.
    Der is niks
    Der was niks
    En der komt niks
    Maar da geeft niks
    Want der is niks
    te winnen
    en der is niks
    te verliezen
    En tis speeltijd
    en das goe
    Tis speeltijd
    en das goe genoeg
    Tis speeltijd
    en der is genoeg van alles
    en meer
    niks.

    Aaaaah… Okéééé…
    Zo bedoelde…
    En…
    Eumh…
    Hoe voelt ge u daar dan bij?

    Zucht.

    Maar plafond, da’s eigenlijk niet helemaal waar hé, wat ge zegt.

    Hoe bedoelde? Da was juist een super poëtische,
    diepzinnige reflectie over de uiteindelijke zinloosheid van alles!
    En dat het nie erg is dat het allemaal zinloos is.
    Das juist goe, want dan moet ge niemeer moeten.
    Niemand niemeer zijn, niemand worden, niemand oplossen, niemand fixen, niemand veranderen. Ge moet zelfs van niks meer bang zijn.
    Ik bedoel dat ge dieje zware rugzak van u he,
    met daarin uw verhaal,
    met uw eisen aan uzelf en aan de wereld,
    en uwe spijt,
    uwe pijn,
    uw verdriet,
    groot en klein
    onzekerheid, schrik;
    dat ge dieje rugzak moogt neerleggen
    en dat ge daarna gewoon moogt verder wandelen.
    Wa kan daar nu “nie helemaal waar” aan zijn?

    Ja, maar ik begrijp het wel…
    Ik snap de gedachte erachter…
    En ’t is schoon, wat ge zegt…
    Maar…
    ’t is toch niet helemaal waar?

    Hoe bedoelde?

    Da gaat toch niet zomaar.
    Ge kunt dieje rugzak toch niet neerzetten,
    alsof er niks gebeurt is.
    Alsof ge eigenlijk nooit echt hebt bestaan.
    Ja, in theorie wel natuurlijk, als ge woorden gaat gebruiken;
    dan is’t simpel.
    Dan bestaat de toekomst en het verleden alleen maar in het heden.
    Dan is het niks anders dan herinnering of fantasie.
    Dan is het enige moment dat telt,
    het enige moment dat echt bestaat,
    het nu.
    Maar zo werkt het niet, plafondeke.
    Uw verleden zit ook nu in u,
    in al die raderkes daar vanboven,
    in al uw patroontjes en reflexkes,
    die maken dat gij doet wa ge doet en zegt wat ge zegt,
    die kunde niet gewoon uitzetten.
    En daarbij,
    de toekomst is dan misschien wel fantasie,
    maar ge kunt die toekomst wel beïnvloeden, hè vriend.
    Dat is juist wat ons zo succesvol maakt:
    wij kunnen plannen, vooruitkijken, anticiperen!
    En dan nog iets: “Er is genoeg van alles” zegt ge.
    Legt dat maar is uit aan iemand da sterft van den honger en den dorst.
    Er is genoeg van alles… Ja voor u wel, ja!
    En trouwens, daarjuist in’t begin hè,
    toen deed gij precies alsof gij weet wie dat ik ben.
    Hoe weet gij da allemaal zo zeker?
    Dat ik ne man ben?
    Of blank? Of hetero?
    En wie weet ben ik wel helemaal nie gezond.
    Wie weet zit kik met een kei zware bronchit.
    Wie weet heb ik nog maar ene arm, of maar zeven tenen.
    Wie weet ben ik al helemaal verschrompeld en grijs.
    Wie zijde gij dan, om te doen alsof gij weet wie dat ik ben?

    Ja, maar dat was gewoon retorisch bedoeld.
    Ik wou alleen maar duidelijk maken hoe raar dat da is,
    dat gij zo ontevreden zijt,
    terwijl ge alle redenen hebt
    om super tevreden te zijn.

    Maar ik bén eigenlijk wel tevreden.
    Volgens mij hé,
    is er hier maar ene die ontevreden is he plafondeke,
    en da zijde gij.
    Ik wou hier gewoon op mijn gemak een beetje lezen,
    en wa krijg ik hier naar mijn hoofd gegooid?
    Dat ik nen hypocriete, chronisch ontevreden egoïst ben.
    Da hoef ik toch nie zomaar te pikken?

    Ja, nee, natuurlijk nie… Maar zo heb ik da toch helemaal nie bedoeld!

    Zo heeftem het nie bedoeld, zo heeftem het nie bedoeld.
    Ocharme toch, den duts.
    ‘ t Kan me nie schelen makker,
    ik heb genoeg gelezen.
    Ik heb wel wa beters te doen
    dan te luisteren
    naar een stukske plafond
    dat zijn onzekerheden
    op mij projecteert.

    Komaan, sorry!
    Echt waar,
    ik heb dat allemaal met de beste bedoelingen gezegd!
    Leest nog efkes voort, alstublieft!

    Allez, nog efkes dan.

    Danku, écht, da meen ik!
    Maar euh, mijn vertoog is wel afgestemd
    op iemand dat niet zo gelukkig is als hij eigenlijk zou willen.
    Kunde gij – puur voor de vorm, hè – doen alsof gij kei ontevreden zijt?

    Oké, voor ene keer dan.

Help jij mee?

Deel Je Verhaal wil graag in alle wijken van Parkstad de bewoners verbinden door het helpen organiseren van een podiumbijeenkomst voor en door de wijk.

Vind jij dat ook een super idee?
Ga dan naar de website van Iba door op bovenstaande foto te klikken en geef een hartje aan ons idee: Het verhaal van de mens in de wijk als waardebron voor onze toekomst!

Openheid verbindt

Wij geloven dat openheid de wereld mooier maakt.

Verhalen verrijken, verbroederen, verlichten, steunen, geven, inspireren oftewel, zijn de bron voor de richting die we gezamenlijk willen gaan.

Help jij mee ? Klik op:  Ja graag!

Deel Je Verhaal – Intro

Trefwoord

Podium 2018

8 februari Tilburg
26 februari Heerlen
24 mei Tilburg
28 mei Heerlen
6 september Tilburg
24 september Heerlen
26 november Heerlen
29 november Tilburg

Klik hier voor de uitgebreide agenda.

ACHTER DE SCHERMEN

DJV ook in jouw stad?

In Tilburg is in 2017 ook een Deel-Je-Verhaal-team aan de slag gegaan!

Kijk hieronder voor hun videoverhalen.

Ook in jouw stad een team starten? Superfijn! Klik  hier  voor de info!

Tilburg video’s