23 september 2020

Het leven is vallen en opstaan en stralen … spreekster Marjo Abrahams, vertegenwoordigt dit helemaal. Een beetje wankel loopt ze richting het podium. Ze vraagt om te kunnen zitten. Rustig overdenkend vertelt ze over het uit haar schulp kruipen na huiselijk geweld. En net als ze haar weg heeft gevonden, wordt ze overvallen. Marjo, de naam betekent: ‘droefheid van de zee’. Maar Marjo kiest niet voor de droefheid. Ze laat zich niet kisten en kiest voor de onuitputtelijke bron van kracht die de zee ook is. Bij de vragen staat ze letterlijk te stuiteren van energie. Vallen, opstaan en stralen en volop in haar eigen licht.

 

VOEG EEN REACTIE TOE

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *