21 augustus 2018

Doorbroken taboes

Doorbroken Taboes

Dit verhaal gaat over mijzelf. Ik ben als kind slachtoffer geweest van geweld en seksueel misbruik en getuige van moord.
Hierdoor vormden zich verschillende alters in mij. Naast dit alles ben ik in een sekte terechtgekomen.

Mijn jeugd: ik ben als tweeling geboren, samen met mijn broertje en was een bolle gezonde baby, vrolijk en nieuwsgierig. Mijn tweelingbroertje was klein en kwetsbaar. De voorkeur van mijn moeder ging naar hem uit. Ik heb mij nooit gewenst gevoeld door mijn moeder, alhoewel ik wél de lieveling was van mijn vader. Hij noemde mij vertederd BOLLE. In totaal bestond ons gezin uit 8? personen.

Mijn vader’s bedrijf ging failliet en om aan alle financiële verplichtingen te kunnen voldoen en voor ons te kunnen zorgen, had hij 3 banen. Hij was veel van huis.

Ik zocht liefde. Een buurmeisje vond ik mooi en leuk… Zo wilde ik ook zijn.
Ik speelde graag met haar. Op een dag riep haar moeder, ‘Wie wil er een snoepje?’ Ik was 3 jaar en rende op het snoepje af. Mijn buurmeisje kwam te laat voor het snoepje en moest als eerste naar binnen. Ik dacht dat het een wedstrijdje was, en dat ik had gewonnen, want de moeder ging van mij een prinsesje maken, zoals ze zelf zei. Ze maakte me helemaal mooi.

Mijn buurmeisje was in de kelder en ik mocht als prinsesje ook naar de kelder, om prinsesje te spelen dacht ik. Maar in de kelder gebeurde er iets naars…. We werden misbruikt, en op een gegeven moment hoorde ik mijn buurmeisje niet meer. Ze bewoog niet meer, en ze hebben haar levenloos in een laken naar buiten gebracht.

Ontdaan en angstig vlucht ik naar huis en verstop me met mijn teddybeer in de schuur. Ik wacht bang en alleen tot mijn vader thuiskomt. Hij had geen tijd voor me….Ik werd letterlijk ziek van spanning en belandde met koorts in bed. Hier ontstond mijn eerste alter -Laura- waarin mijn persoontje, zich opgesplitst had.

Na verloop van tijd verhuisden we: Ik was nog steeds op zoek naar de liefde en aandacht van mijn vader.
Helaas, ik kwam weer in een situatie van misbruik terecht en opnieuw door een buurman. De man woonde tegenover de school en volgde mij. Het misbruik van deze man heeft van mijn 6e tot mijn 12e jaar geduurd.

Ik mocht niets zeggen, anders zou ik naar de gevangenis gaan, volgens de buurman, want ik had het uitgelokt. Ik geloofde hem. Hij zei ook: ‘Als jij dan in de gevangenis zit, pak ik je zusjes.’ Ik dacht dat ik geboren was om misbruikt te worden…..en doordat ik misbruikt werd, zou een ander niet misbruikt worden. …Ik vond ‘Ik ben toch al verpest, ik zal nooit meer maagd worden’. Op mijn twaalfde jaar kon ik van de angst en de spanning niet meer eten. Ik heb m’n eerste poging gedaan me van het leven te benemen.

Mijn ogen werden geopend toen ik een documentaire op tv zag, en begreep dat het verkeerd was van volwassenen als zij kinderen misbruiken. Toen werd mij duidelijk dat ik niet degene zou zijn die naar gevangenis zou gaan. De enige die naar de gevangenis zou gaan, was de volwassen dader!

Ik besefte dat ik aan hem kon ontsnappen, ik mocht NEE zeggen. Ik bleef bij hem uit de buurt en dacht, dit zal me nooit meer gebeuren. Helaas bleef ik de handen vallen van zulke mannen, omdat ik liefde zocht buiten mezelf, in plaats van bij mezelf. Ik voelde me een niets.

In Jaffa in Israel, waar ik jaren later na een huwelijk vol bedreigingen als au-pair zou werken, stond ik op een rots. Ik wist niet meer hoe ik verder zou moeten. Ik wilde dood…springen. Als een ‘godswonder’ kwamen er mensen voorbij, die mij vertelden over Het beloofde land, het land van melk en honing. Dat wilde ik ook, dat had ik nog nooit geprobeerd. Als ook dit niets zou worden, kon ik altijd nog een einde aan mijn leven maken. Ik heb alles achter me gelaten en ben met deze mensen meegegaan. En zo belandde ik in een sekte.

Het ‘geluk’ heeft kort geduurd. De mensen van de sekte zagen mij als bezeten door de duivel. In hun leer moest ik vasten en de duivel moest uit me gedreven worden.

Ik bleef in onmogelijke situaties komen, ik bleef dingen buiten mezelf zoeken. Via het huis van de sekte in Israel, ontmoette ik een groep Amerikanen van dezelfde sekte. Ik werd min of meer door hun groep geadopteerd en ben met ze meegegaan naar Amerika.

De leider van deze groep werd aanbeden door de leden van de groep. De jongeren zaten in het opvanghuis voor de sekte en werden getraind om goede christenen te worden. Hun dagen bestonden uit vasten en bidden en ze moesten zich ook onderwerpen aan de seksuele behoeften van de leider.

Ze hadden allemaal een tribal armband; eentje helemaal om de arm, en eentje die onaf was. Als de groepsleider vond dat je de potentie had zijn vrouw te worden, kreeg je elke keer een stukje armband om je arm getatoeëerd. Zodra de armband dicht was, was je zijn vrouw.

Het waren nog steeds jaren van vernedering, van angst, maar ook van hoop. Na een politie inval ben ik uitgezonden naar een groep in Nederland en hier tijdens één van deze uitdrijvingen ben ik verkracht. Alles begon in mijn hoofd door elkaar te lopen, en het ene alter wisselde van het andere. Ik raakte zo in de war. Ik wist niet meer wat werkelijkheid was, en wat niet.
alweer mocht ik niks vertellen, nu omdat ik dan Judas zou zijn en voor altijd naar de hel zou gaan. Ik werd opgesloten, moest vasten en werd verder gehersenspoeld. Na 5 jaar belde iemand van de sekte waar ik destijds in Amerika woonde. Deze man vertelde: ‘We kregen een visioen en we zagen dat er in Nederland gebeurt, wat hier destijds in Amerika gebeurde. God’s antwoord is dat je daar weg moet.’
ik mocht weg, ik mocht vluchten, dan was ik dus geen judas. Ik was dan gewoon een christen die God volgt. Toch wilde ik nog steeds naar het beloofde land. Ik was gehersenspoeld. Ik vluchtte…maar het was moeilijk om uit de handen van de sekte te blijven. Steeds wist de leider van de Nederlandse groep me te vinden. Uiteindelijk ben ik met politiebegeleiding naar een blijf van mijn lijf huis gebracht. Na 10 jaar was ik uit de sekte bevrijd.
Zelf had ik geen idee dat ik was misbruikt en gehersenspoeld. Ik was zo in de war.
In het blijf van mijn lijf huis werd de vraag gesteld, wat ik nu zelf wilde met mijn leven.
Dat is het begin geweest dat ik ben gaan nadenken en waar het dé-hersenspoelen begon.
Het herstel naar mezelf maakte een voorzichtige stap.
In het begin wist ik alleen wat ik wel NIET wilde: niet meer bang zijn, niet meer misbruikt worden, ik wilde mijzelf vinden, leren van mijzelf houden, maar hoe doe je dat, als je dat nooit geleerd is? Met de hulp van vele instanties ben ik er beetje bij beetje bovenop gekomen.Ik leef nu al ruim veertien jaar mijn eigen leven, maar zonder de juiste hulp was dat me nooit gelukt.
Ik wil mijn verhaal naar buiten brengen en een stem zijn voor de slachtoffers die met dit soort zaken worstelen. Zoekende jongeren worden op straat aangesproken en in sektes gelokt. Zo verdwijnen er veel kinderen en niemand weet waar ze zijn.
Momenteel werk ik als ervaringsdeskundige binnen de Ggz, afdeling maatschappelijk welzijn, cliëntenondersteuning Vivenz en MEE en ben Ambassadeur bij Samen Sterk tegen Stigma.
Sinds september 2013 heb ik een burgerinitiatief opgericht: waar mensen kunnen komen voor een praatje, luisterend oor en een kop koffie.
Soms geef ik gastlessen op middelbare scholen. Ik vind het belangrijk dat mensen die vastzitten in bepaalde situaties weten dat er altijd een uitweg is. Ik wil een spreekbuis zijn voor diegenen die niet voor zichzelf kunnen spreken.
Ik zou graag zien dat er meer met ervaringsdeskundigen wordt gewerkt binnen de psychiatrie, omdat die zich goed kunnen inleven in de mensen. Wij weten hoe het is om dit mee te maken en hebben leren omgaan met onze beperking(en).
We weten dat herstellen niet hetzelfde is als genezen. We weten hoe het is om onze eigen kracht (empowerment) in te zetten en weten hoe we die moeten gebruiken om een zo gelukkig mogelijk leven te kunnen leiden. Vaak worden we echter niet begrepen, met name omdat we niet hebben geleerd onszelf te begrijpen. Ook dat is een deel van mijn verhaal.
Mijn doel is om taboes omtrent sektes (geloofsissues) en seksueel misbruik te doorbreken en mensen met verschillende psychiatrische aandoeningen de hand te reiken. Ik wil helpen dat het Stigma verdwijnt!(wens ook een verfilming maken van mijn verhaal)
Na jaren in gevecht te zijn geweest met mezelf kan ik nu zeggen: IK HEB MIJ LIEF

De dag dat ik vluchtte uit de sekte

De dag dat ik vluchtte uit de sekte….was de dag dat ik dit NOOIT meer wilde
De dag dat ik vluchtte uit de sekte…..was de dag dat ik koos voor mijzelf
De dag dat ik vluchtte uit de sekte….dacht ik ik laat mij NOOIT meer misbruiken
De dag dat ik vluchtte uit de sekte….dacht ik ik ga het de wereld vertellen
De dag dat ik vluchtte uit de sekte besloot ik een boek te gaan schrijven.

De dag dat ik vluchtte uit de sekte…….dacht ik NOOIT MEER
De dag dat ik vluchtte uit de sekte…..dacht ik…Ik ga doen wat ik WIL
De dag dat ik vluchtte uit de sekte…..dacht ik ik laat mij NOOIT meer wat aan doen,wat ik NIET wil
De dag dat ik vluchtte uit de sekte……dacht ik dit is het begin van mijn leven.
De dag dat ik vluchtte uit de sekte…..was de dag dat mijn nieuwe leven begon.
Dat was de dag dat ik al mijn vijanden overwon!
Het is een van mijn mooiste dagen in mijn leven,
Het is de dag dat ik begonnen ben met mijn leven.
Deze bijzondere dag zal ik nooit meer vergeten,
Het is mij altijd bij gebleven,
en terug……dat NOOIT meer.
Mijn leven is nu ingedeeld, zo hoe ik wil,
Mijn leven met ups en downs, is niet te evenaren,
Ik ben niet meer één van de dienaren,
Ik ben mijzelf en mij,
Ik voel mij zo vrij,
Ik kies wat ik wil,
Ik doe wat ik wil,
ik leef zoals ik wil,
natuurlijk niet ten koste van een ander, ik houd er wel rekening mee,
Ik zal een ander niet bewust kwetsen,
Maar ook dat gebeurd wel eens,
Niet omdat ik dat zo heb bedoeld,
Maar het is dan wat een ander erbij voelt.

Het is dan aan de ander om er wat van te leren,
Ik hoop zo een levend voorbeeld te zijn,
Want voor iedereen geld dit,

Je mag je leven leven zoals jij dat wilt,
je mag je eigen mening hebben,
Je mag zijn wie je bent,
ik hoop dat jij dat ook zal leren,
ik wens jou en iedereen een heel gelukkig leven toe,

Het is mogelijk om van een klein onzeker meisje dat alleen maar kende om mishandeld, geestelijk en lichamelijk te worden, om toch later een sterke vrouw te zijn.

Dat is niet vanzelf gekomen, ik ben vanuit een diep dal gekomen, en stapje voor stapje ben ik vooruit gekomen.

liefs Lana (Boek pseudoniem van Vicky Bergman)

 

Zie ook haar werk voor Samen Sterk Zonder Stigma

Zie ook haar boek: Doorbroken taboes

2 REACTIES

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Diep onder de indruk ben ik van dit verhaal. Ook ik heb mijn verhaal en door een reunie van de kostschool waar ik op gezeten heb bij de paters in Kaatsheuvel heb ik van mede kostschoolgenoten nog veel meer verhalen gehoord. Door allerlei omwegen ben ik ook in contact gekomen met Marjelle. Door haar heb ik deze Tilburgse mensen via deze site leren kennen, niet letterlijk maar figuurljjk.
    Vroeger kwam ik veel in Tilburg. Mijn oom, pater Jan Linders, was kapelaan in de Pius X parochie, Broekhoven 3. De orde waarvan hij lid was, de paters van de Hielige Familie, hadden hun proceur tegenover ‘Huize de Bocht’, Tilburgse Weg, de weg naar Goirle. Ook daar ben ik vaak geweest.
    Van mijn twaalfde tot mijn 22 ste ben ik opgevoed door de paters van de Heilige Familie in Kaatsheuvel. De laatste twee jaar hiervan woonde ik in Grave. Daar was het noviciaat. Ik heb een haat-liefde verhouding met die tijd. Het was voor mij een bevrijding om tijdens de reunie er achter te komen dat ik niet de enige was en ben die dat zo ervaren heeft. Hoewel ik mij al heel veel bevrijd voel blijft het een proces waar ik mijn hele leven mee blijf doorgaan.

    Ook ik ben intussen een ‘ervaringsdeskundige’ (ik hou niet zo van dat woord maar ik weet ook geen andere). Het voert te ver om mijn hele verhaal te vertellen, maar het kan niet tippen aan wat jij hebt meegemaakt. Ik zal mijn leven lang niet meer ophouden uit te dragen hoe moeilijk het leven voor vele mensen kan zijn, maar ook hoe velen daar toch een geweldige draai aan kunnen geven. Wat mij betreft blijven we onze verhalen delen en bekend maken.

    Liefs en alle goeds!

    Han Linders (intussen 71 jaar, een prachtige leeftijd!)

Openheid verbindt

Wij geloven dat openheid de wereld mooier maakt.

Verhalen verrijken, verbroederen, verlichten, steunen, geven, inspireren oftewel, zijn de bron voor de richting die we gezamenlijk willen gaan.

Help jij mee ? Klik op:  Ja graag!

Deel Je Verhaal – Intro

Trefwoord

Podium 2018

8 februari Tilburg
26 februari Heerlen
24 mei Tilburg
28 mei Heerlen
6 september Tilburg
24 september Heerlen
26 november Heerlen
29 november Tilburg

Klik hier voor de uitgebreide agenda.

ACHTER DE SCHERMEN

DJV ook in jouw stad?

In Tilburg is in 2017 ook een Deel-Je-Verhaal-team aan de slag gegaan!

Kijk hieronder voor hun videoverhalen.

Ook in jouw stad een team starten? Superfijn! Klik  hier  voor de info!

Tilburg video’s